{"id":1329,"date":"2022-07-05T14:55:51","date_gmt":"2022-07-05T14:55:51","guid":{"rendered":"https:\/\/www.sanneschildert.nl\/?p=1329"},"modified":"2022-07-05T15:00:08","modified_gmt":"2022-07-05T15:00:08","slug":"leo-vroman","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.sanneschildert.nl\/index.php\/2022\/07\/05\/leo-vroman\/","title":{"rendered":"Leo Vroman"},"content":{"rendered":"<div class=\"wp-block-image\">\n<figure class=\"alignleft size-large is-resized\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.sanneschildert.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/07\/illu-brieven-1024x674.png\" alt=\"\" class=\"wp-image-1334\" width=\"364\" height=\"239\" srcset=\"https:\/\/www.sanneschildert.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/07\/illu-brieven-1024x674.png 1024w, https:\/\/www.sanneschildert.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/07\/illu-brieven-300x197.png 300w, https:\/\/www.sanneschildert.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/07\/illu-brieven-768x505.png 768w, https:\/\/www.sanneschildert.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/07\/illu-brieven-416x274.png 416w, https:\/\/www.sanneschildert.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/07\/illu-brieven.png 1052w\" sizes=\"auto, (max-width: 364px) 100vw, 364px\" \/><\/figure>\n<\/div>\n\n\n<p>Soms ken je iemand al heel lang en dan weet diegene je toch ontzettend te verrassen met iets. Dat had ik dus pas geleden met H\u00e9l\u00e8ne, de vrouw van Thads vader. We kennen elkaar nu bijna 22 jaar, maar laatst aan de telefoon vertelde ze me opeens over haar briefwisseling met&#8230; Leo Vroman. Ja, echt! Ik was stomverbaasd.<\/p>\n\n\n\n<p>Dat ze elkaar gingen schrijven  kwam zo:<\/p>\n\n\n\n<p>Toen H\u00e9l\u00e8ne in het laatste jaar van haar middelbare school zat &#8211; ze was zeventien, het was 1969 &#8211; koos ze als onderwerp voor haar scriptie Nederlands: Po\u00ebzie van Nederland. &#8216;Van elke letter wil ik een dichter behandelen,&#8217; schrijft ze in het voorwoord. &#8216;Ik zal wat vertellen over hun leven, hun generatie en hun werk.&#8217; <\/p>\n\n\n\n<p>Om meer te weten te komen over de dichters besluit ze om ze een brief te schrijven waarin ze hen een aantal vragen stelt. En het mooie is: ze krijgt brieven terug. Handgeschreven brieven van Hans Andreus, Cees Nooteboom, Bertus Aafjes en een prachtige ge\u00efllustreerde brief van Leo Vroman. Met Vroman is dit het begin van een correspondentie die zo&#8217;n drie\u00ebnhalf jaar zal standhouden.<\/p>\n\n\n\n<p>De eerstvolgende keer dat we bij H\u00e9l\u00e8ne waren kreeg ik een plakboek en een oude, fraaie doos van een p\u00e2tissier in mijn handen gedrukt. &#8216;Lees het thuis maar,&#8217; zei ze. Het lukte niet helemaal om zo lang te wachten, toen de jongens haar even met de computer hielpen zat ik al stiekem met mijn neus in die doos natuurlijk. Sindsdien laten de brieven me niet meer los. Gelukkig mag ik ze voor langere tijd lenen.<\/p>\n\n\n\n<p>Het bijzondere  is ook, dat goede vriend George &#8211; die helaas anderhalf jaar geleden plotseling overleed &#8211; mij ooit op het hart drukte:  Je moet echt <em>Hoe mooi alles <\/em>lezen (over Vroman en zijn vrouw). En dat Leon van der Sanden, die mij ook zo dierbaar was en rond diezelfde tijd overleed, auteur en regisseur van het gelijknamige toneelstuk was. En nu komen deze brieven op mijn pad en is het tijd om me eens echt in Vroman te gaan verdiepen. Als je iets steeds maar tegenkomt, dan moet je daar misschien iets mee. En dat wil ik ook heel graag.<\/p>\n\n\n\n<p>En dus ben ik begonnen om de brieven te ontcijferen en over te typen. Een heerlijke klus. Wat een sympathieke, creatieve, intelligente man moet hij zijn geweest. Ook ben ik vanochtend naar de bieb gegaan om wat dichtbundels van hem te lenen en voor de vakantie ligt <em>Hoe mooi alles <\/em>klaar. Het is fijn om me weer eens ergens helemaal in te verdiepen, net als vijf jaar geleden tijdens het illustreren van <em>Jane (Austen) voor iedereen<\/em>. Het voelt een beetje als een nieuw project, maar ik heb nog geen idee waar het heen gaat en of het \u00fcberhaupt ergens heen gaat. Maar \u00e9\u00e9n ding is zeker: leuk is het wel!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Soms ken je iemand al heel lang en dan weet diegene je toch ontzettend te verrassen met iets. Dat had ik dus pas geleden met H\u00e9l\u00e8ne, de vrouw van Thads vader. We kennen elkaar nu bijna 22 jaar, maar laatst aan de telefoon vertelde ze me opeens over haar briefwisseling met&#8230; Leo Vroman. Ja, echt! [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[19],"tags":[],"class_list":["post-1329","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-dagboek"],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.sanneschildert.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1329","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.sanneschildert.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.sanneschildert.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.sanneschildert.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.sanneschildert.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1329"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/www.sanneschildert.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1329\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1336,"href":"https:\/\/www.sanneschildert.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1329\/revisions\/1336"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.sanneschildert.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1329"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.sanneschildert.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1329"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.sanneschildert.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1329"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}